బుడమినిఁ బ్రాయంపుటాలిఁ బుట్టిన యింటన్
దడవుండ నిచ్చెనేనియుఁ
బడుపుగ నంగడికిఁ తానె పంపుట సుమతీ!
కాముకుఁడు దనిసి విడిచిన
కోమలిఁ బరవిటుండు గవయ గూడుట యెల్లన్
బ్రేమమునఁ జెఱకు పిప్పికి
చీమలు వెస మూగినట్లు సిద్ధము సుమతీ!
తన కలిమి యింద్రభోగము
తన లేమియె సర్వలోక దారిద్ర్యంబున్
దనచావు జగత్ప్రళయము
తను వలచినదియె రంభ తథ్యము సుమతీ!
No comments:
Post a Comment